それを取りなさい

Við töpuðum ekki einum leik!

Þá er hinir óskrifuðu Tékkar búnir að slá okkur Íslendinga út úr EM í handbolta. Mér finnst handbolti afskaplega skemmtileg íþrótt. Eða kannski mætti segja að mér fyndist handbolti vera afskaplega skemmtilegur ef alltaf væri keppt á þeim kaliber sem þýska og spænska deildin hefur upp á að bjóða. Þess vegna gleðst mitt hjarta þegar kemur að stórkeppnum milli þjóða. Í þetta sinn voru úrslitin okkur Íslendingum ekki hagstæð og lukum við keppni í forriðli án þess að tapa einum leik...

Nú mun gusast upp umræða á Íslandi um hvernig eigi að breyta leiknum til að dómgæsla verði í meira samræmi og hvernig eigi að gera handboltann að vinsælli íþrótt. Mér finnst öll sú umræða vera vitlaus og tilgangslaus. Handboltinn er fínn eins og hann er. Það að fara að stækka mörkin eða minnka völlinn eða breyta dómum er bara til þess fallið að líkja eftir öðrum íþróttum. Handboltinn hefur sinn eigin sjarma og það bara vill svo til að hann er ung íþrótt sem ekki enn hefur náð þeim alþjóðlega status sem fótboltinn náði fyrir löngu. Ástæðan er einföld, ekki er hægt að grípa í handbolta hvenær sem er með þrem, fjórum félögum. Nauðsynlegt er að spila hann inni. Það vita þeir best sem hafa reynt að spila handbolta á malar eða malbiksvelli. Þær minningar eru litaðar af blóði drifnum hnjám og olnbogum sem líta frekar út eins og fínasta nautafillet.

Handboltinn mun eflaust bæta við sig fylgismönnum á komandi árum og vonandi verður hann stærri íþrótt ef bévítans Amríkanavillan tunnubolti eftir tíu ár. Það er íþrótt sem mætti missa sig. Í handboltanum er allavegana leyfilegt að ýta frá sér. Við Íslendingar munum eflaust líka missa af lestinni eftir nokkur ár og hætta að hafa þann brennandi áhuga sem við virðumst enn hafa. Tökum samt á móti strákunum okkar með bros á vör og segjum við þá slagorð íslenskra í íþróttum ,,það gengur bara betur næst"